Eylülle birlikte az da olsa bir serinlik başladı.
En sıcak yazlardan birini de arkamızda bırakıyoruz bu serinliklerle…
Ama yazı cehenneme çeviren yangınların dumanı halen tütüyor. Yaz boyu bu yangınları izledik, bu yangınlarla terledik. Yetkililer ders çıkardı mı bilmiyorum ama müdahalelerde ne kadar yetersiz olduğumuz apaçık belli… Bir zamanlar çok geniş bir alanı kaplayan ormanlıklarımız, umursamazlık ve vurdumduymazlıktan küçüldükçe küçülmüş. Elimizdekileri ise koruyamıyoruz.
-Yangınlara havadan müdahale edecek uçaklarımız yok
-Halkımız bu alanların önemi ve korunmaları konusunda bilinçsiz.
-Ormanlık arazilerin korunmasını bırakın, yapılaşmaya açmak için yasalar çıkarılıyor.
-Yaz sıcaklarının yüksek olduğu bir iklim kuşağında yaşıyoruz.
Durum böyle devam ederse tek ağacımız bile kalmayacak!..
1997′deki Gökova yangınını düşünüyorum, aradan yaklaşık on sene geçmesine rağmen hiçbir şey değişmemiş.
Yangınlara hızlı ve etkili müdahaleler yapabilen uçaklardan neden alamıyoruz?..
Özellikle kıyı şeridindeki ormanlıkların yanması birilerinin işine mi geliyor?..
Yetkililer nerede?..