“1940′lı yıllardan bu yana yazdığı şiirlerde Kasım Rifaioğlu ya da yalnızca Rıfai takma adını kullanan şair, 1928 yılında Antakya’da doğmuş ve ortaokul öğrencisiyken de edebiyatla ilgilenmeye başlamıştır. Toplumcu gerçekçi şairlerden Süleyman Okay’ın kurucusu olduğu “Sonyıl” dergisinin imtiyaz sahipliğini yapmış, Yenigün matbaasında çalışmış ve uzun yıllar uzmanı olduğu fotoğrafçılığı stüdyo açarak sürdürmüştür. TİP’in (Türkiye İşçi Partisi) Malatya İl örgütü kurucuları arasında yer alan Yücel, araya yıllar girmiş olmasına karşın, şiiri tümden bırakmamıştır.
Sözü döndürüp dolandırmayan Kasım Yücel’in şiiri, kadir bilirlik, sevgi, dostluk ve emperyalizme olan hınçla yüklüdür. 1940′lı yıllarda yola çıktığı ve zaman içinde yitirdiği arkadaşlarına “Süleyman, Arif, Mehmet Soydan ile Tulumbacı Fadıl’ın Oğlu Abdurrahman Çakmak ve Ben” adlı şiirde; “Davaya kavgaya birlikte başladıklarım/ Birer birer yok oldunuz orta yerde kaldım// Ne şehit oldunuz ne gazi isimsiz kahramanlar/ Listenin başındasınız ne aşk ne meşk tutmaz yerinizi/ Ben bilirim kadrinizi buruk yüreğimle/ Kenetlenmiş ellerimle elleriniz bir kelepçe gibi/ Köşkeroğlu, Gardiyanoğlu/ Tulumbacıoğlu yetimhane dölü” dizeleriyle seslenen şair, önemli bir sorunu da ortaya koymaktadır. Çünkü gerçekten de Yücel’in hem isimsiz kahramanlar dedikleri, hem de onlar gibi Anadolu’nun dört bir yanına serpilmiş daha nicelerine edebiyat tarihinin kapıları bir türlü açılmamış, araştırma-inceleme yapanları da kör noktasına düşmüşlerdir.
Kasım Yücel, hayatın gerçeklerinden kopmamış bir şairdir. “60 yıldır değişen yok” derken, bir yandan emek sömürüsünün sürdüğüne, diğer yandan mücadelenin yerinde saydığına vurgu yapmakta, ancak geçmişteki heyecanının kaybolmadığını da “Yeter isyana hazırım” dizesiyle bildirmektedir.
“Adanmış Şiirler” bölümünde eski yol arkadaşlarıyla birlikte Attila İlhan ve Barış Manço’yu da anan Kasım Yücel, şiirlerinde mizah ögelerinden de yararlanarak Filistin’i, Irak’ı işgal eden yayılmacı güçleri kınamakta ve emperyalist güçleri de taşlamaktadır.
Kitabında yer alan şiirlerle; Bağrıyanık Mahallesi, Asi Nehri, Habibneccar Dağı, Köprübaşı ve Amik Ovası’nı içinde ter dökenleriyle Antakya bütünlüğünde dile getiren Kasım Yücel’in şiirleri, “İçimden Geldiği Gibi” dediği kitap adıyla tam tamına çakışıyor.”